Falanca beldede insanlar hor görülüyormuş, olsun 
Tenler sevgi ile nefret arasındaki ölçütmüş, olsun
İnancından ötürü işkence görenler varmış, olsun
Annesinden koparılan günahsız yavrular varmış, olsun
Gölgelenebileceği bir çınarları bile kalmayan boynu büyükler varmış, o da olsun
Ne de olsa hepsi falanca yerde
Ne de olsa ben değilim perişan olan,
Ben değilim aç kalan
Ben değilim haksızlığa uğrayan 
Evimdeyim halim vaktim yerinde, keyifler gıcır 
O halde olsun her bir şey.
Hayır! İstemiyorum, olmasın.
Olmasın ben bu değilim
Bedenime yerleşmiş ben olmayan şu beni söküp atamıyorum içimden
Gerçek beni arıyorum
Hani nerede o hak diye haykıran, haksızlıklara hak nazarıyla bakan ben, 
Benden geriye kalan sahte bir ben, beni terketti çünkü gerçek ben, bensizim artık ben, 
Neredesin gel artık ben, gelmezsen şah damarım kopacak çünkü benden, benden ben çekilecek
Mazim beni hep böyle bilecek, 
Ben neredeyim ?
Dipsiz bir kuyunun belkide en dibindeyim 
Ümitsizliğin tavan yaptığı yerdeyim
Heveslerim nerede?
Doluşmuşlar hepsi şu küçük bedene
Baksana heveslerin bile bir yerleşkesi var
Keşfedilmemiş yerlerin kainatta bir yeri var 
Issız çöl sıcağında kavrulan kumlar var 
Umuda hevesin bir sonu, 
Hevesin kursağımda birikmiş binbir hali var, 
Yıllanmışım 
Kulağımda lahitten yükselme sesler var
Azrail’in benden bir alacağı var 
Hayatın solmaz gerçeği 
Gören olmadı mı beni?
Ey cennetin sahibini görmeyip de, cennetin nimetine imrenen zavallılar
Görmediniz mi beni?
Ey cehennemin sahibinden ürkmeyip de, ateşinden ürken zavallılar
Ben hangisiyim?
Korkaklar korkağı mı? 
Cesaretliler cesaretlisi mi?
Yoksa zırdelinin teki miyim ben?
Yakılmış ağaçsız bırakılmış bir orman toprağıyım
Yarına ışık tutan topraktaki o tohumum işte, 
Filiz verecek sevgim, sonra fidan olacak, dallanıp budaklanacak
Ve o fidan elif gibi hep dik kalacak 
İşte bu yüzden saydıklarımın hiçbiri olmasın 
Ve işte bu yüzden ben siz değilim, benim ben
Ben hiçbirinizim, insanım ben 

Paylaş:

Yorum Yazın

Email adresiniz yayınlanmayacak.